Jesse van der Werf in de kwalificatie

intro| finale dames | finale heren | video's | uitslag

Je bent waar je op klimt

verslag Nederlands Kampioenschap 2002

Tekst : Adwin Timmer.
Foto's : Laurens Schrijnemakers.
Datum : 6 april 2002, seizoen '01/'02.
Plaats van handeling : Yellow Stone (Roosendaal).

Voor de derde keer werd in Roosendaal dé belangrijkste klimwedstrijd van Nederland gehouden, het Nederlands Kampioenschap dus. De eerste keer vond plaats in de oude melkfabriek in het centrum, nu was Yellow Stone voor de tweede keer aan de beurt. Na de belabberde organisatie van het NK van vorig jaar was het een verademing dat de wedstrijd weer buiten de Randstad gehouden werd.

Maar toch... Wat moeten we nu van dit NK vinden? Ja, de organisatie was adequaat geregeld door de Jongeneelens en de vrijwilligers van de NKBV, maar er speelt toch een songtekst van Bob Fosko van de Raggende Manne door m'n hoofd.

Ah.
Oh.
Het is leuk, heel erg leuk.
Aardig, helemaal niet slecht.
Het is leuk, heel erg leuk.
Aardig, helemaal niet slecht.

Daar ben je druk mee geweest zeker he?
Druk mee geweest?
Dat heb wat moeite gekost he?
Druk mee geweest.
Moeite gekost.
Jongejonge.

...

Patrick Coenen boven de traverse in de finale

Voor degenen die Casper ten Sijthoff 10 jaar geleden al hebben zien klimmen op zijn eerste jeugdwedstrijd zal het toch opvallen. Natuurlijk is het mooi dat hij op deze wedstrijd zijn eerste echt grote prijs binnenhaalt, en natuurlijk is het altijd aardig om te zien dat Monica Zeilemaker weer de eerste plaats vóór Nienke Swart opeist. Maar met de weemoed van een ouwe lul denk je terug aan de tijd dat Jan-Martin Roelofs vloekend en tierend uit de wand komt en de routebouwer verbaal de dood injaagt, of een no-hands-rest maakt op een simpele bol in een loodrechte wand. Of aan Peter Horning, die er een sport van maakt om routes vooral anders dan anderen te klimmen, en na een wedstrijd bij voorkeur samen met zijn supporters op de vuist gaat met wat buurtbewoners in Amsterdam. Een Frank Bogerman die in een berevel met pof in de jaszakken zijn routes afwerkt? Mike Meijnhard die het publiek shockeert en zichzelf kansloos maakt door in de finale Das Schaben van de Einstürzende Neubauten op te zetten (of was het iets van de Test Department)? Uitsmijters die bij het NK in Nieuwegein toeschouwers hardhandig moeten wegsturen omdat de klimhal uitpuilt? Klimmers die altijd nèt niet de finale halen, en dus ieder keer een protest indienen bij de jury in een poging om toch in de finale uit te mogen komen?

Bij deze wedstrijd niets van dat alles. De organisatie wordt gefeliciteerd met een vlekkeloos verloop, want de hele dag is er geen enkel protest ingediend. Als brave barbies, die gewend zijn tussen bedrijfsuitjes en kinderpartijtjes door hun trainingen in klimhallen af te werken, voltooien de klimmers hun routes. Het begint een beetje te lijken op de 10 km bij het schaatsen: wat blijft er van die sport over als je de deelnemers niet tegen elkaar laat uitkomen, en ook nog eens de tijdregistratie weghaalt? Waar zijn trouwens de televisie-camera's die er vroeger wel bij waren? Jac Jongeneelen heeft er voor gezorgd dat er nog wat schrijvende pers aanwezig is, maar die wordt nauwelijks opgevangen. Het difficulty-klimmen in Nederland heeft duidelijk een impuls nodig, en het zijn de klimmers zelf die daar voor moeten zorgen! Gelukkig valt in de wandelgangen op te vangen dat er plannen zijn om volgend seizoen eens flink met de opzet van de competitie te gaan experimenteren. Af te meten aan het succes en het enthousiasme bij de bouldercompetitie zou toch ook de reguliere competitie meer moeten kunnen gaan leven?

Leon de Winter vastberaden in de kwalificatie

De kwalificatie

Het meest opvallende bij de kwalificatie was dat de oude garde bij de mannen, zover nog aanwezig, het relatief erg goed deed. De herencompetitie wordt inmiddels gedomineerd door jeugd- en jonge klimmers, maar een NK is toch weer wat anders. Vandaar dat twintigers als Dirk Mol en Patrick Coenen, die bij de A-competitie allang niet meer verzekerd zijn van finaleplaatsen, hier toch nog genoeg jeugdklimmers achter zich lieten. De enig opvallend afwezige in de finale was Ferdinand Schulte. Ondanks een blessure hoopte hij toch op een finaleplaats, maar die hoop bleek ijdel. Bij de dames weet de oude garde zich nog altijd moeiteloos staande te houden. Gelukkig manifesteren Rachèl Nilwik en Hanneke Willebrands Bakker zich steeds nadrukkelijker, dus hopelijk gaan zij ooit een bedreiging vormen voor Monica Zeilemaker en Nienke Swart.

Volgende pagina: de damesfinale.

Heidi Fuchs - van der Mooren in de kwalificatie