European Youth Cup Triëste

Tekst: Casper ten Sijthoff.
Datum: 7 & 8 april 2001.
Zie ook de uitslagen bij de Junioren en Jeugd A.
Meer over deze Youth Cup is te vinden op olympicrock.it.

Vrijdag

Na een lange reis komen we eindelijk aan in Triëste. Nadat we ons hebben aangemeld bij de organisatie besluiten we direct om te gaan eten en dan vroeg naar bed te gaan, want zaterdag zal het zwaar worden.

Zaterdag

We moeten vroeg opstaan, want de wedstrijd begint om 09.00 uur, en de hal ligt niet echt in de buurt van het hotel. Bij de hal aangekomen schrikken we een beetje van de wand: hij hangt wel flink over, maar is nog geen 10 meter hoog. Dat zal nog wel flink boulderen worden... En inderdaad: in de eerste route van Jorg en Jeroen zit na zo'n 2,5 meter al een héle verre blokbeweging, waar meer dan de helft van het deelnemersveld niet doorheen komt.

Jorg lijkt het in eerste instantie wel te redden, maar het grote aantal pogingen dat hij nodig heeft om de greep te pakken, breekt hem uiteindelijk op. Jeroen komt er gelukkig wel snel doorheen, waardoor hij een goed eind op weg komt in de route. Voor Jeroen zijn er dus nog wél finale kansen. Casper klimt in de categorie Junioren de eerste route uit, al vindt hij zelf dat het nog allemaal nog niet zo lekker loopt.

De tweede ronde zijn de rollen omgedraaid: de Junioren mogen nu de boulderroute van de Jeugd-A proberen, en Jorg en Jeroen zullen proberen Casper te evenaren in zijn eerste route. Bij de Jeugd-A moeten de nummer een en twee van het NJK boven komen, willen ze kans maken om de finale te bereiken.

Als eerste mag Jeroen van start. Hij klimt netjes en geconcentreerd. Bij één passage moet hij zich helemaal opvouwen, maar dat gaat hem behoorlijk goed af. Dan komt het treitergedeelte van de route, met alleen maar harde passen, en is het nodig flink door te klimmen. Halverwege dit stuk begint hij ineens te verzuren, en probeert hij nog terug te klimmen naar een rustpositie. Tevergeefs, hij valt en loopt helaas de finale mis.

Dan is het de beurt aan Jorg. Even zeker als altijd klimt hij door het eerste stuk van de route. Daar waar Jeroen zich knap wist op te vouwen, heeft ook hij nog geen problemen. Dan het laatste stuk in, het lijkt goed te gaan, maar ineens begint ook hij vol te lopen. Enkele passen hoger dan Jeroen, komt ook Jorg eruit zetten.

Tenslotte is het de beurt aan Casper om zich te plaatsen voor de finale. Bij de blokpas heeft hij ook moeite, maar hij komt er goed doorheen. De rest van de route weet hij ook redelijk goed af te leggen, en even later hangt hij dan ook de tophaak in. Ook deze keer liep het niet heel erg lekker, en hij klaagt over het ontbreken van het gevoel in de bewegingen. De rest van de dag slijten we in de stad, spelen we tafelvoetbal, genieten we van het uitzicht over de Adriatische zee, en wordt er ook nog gebaald voor en door Jeroen (17e) en Jorg (20e).

Zondag

's Ochtends om 7.00 uur aan het ontbijt hebben Casper en Peter een lift bij het Italiaanse team geregeld. Daardoor kunnen ze rustig ontbijten, hoewel enige haast wel geboden is omdat de isolatie al om 8.00 uur sluit. Na enkele massage-behandelingen van Peter begint Casper een beetje warm te draaien, en om 12.00 uur mag hij gaan observeren. Hij start al als vierde, en is dus snel aan de beurt.

Het begin loopt nog wel aardig, maar het is duidelijk dat dit toch erg fysiek is. Bijna lijkt het erop dat hij eruit valt, als hij een lastig geplaats setje moet inklippen, maar hij weet nog door te bijten en enkele passen later komt hij naar beneden storten met een niet voldaan gevoel. Hij klom niet zoals hij kan, maar wordt toch nog 7e.

's Avonds praten we nog na met Peter Klooster, de coach, die ons zeker héél goed begeleid heeft dankzij zijn grote kennis van de sport, ook al heeft geen hij specifieke klimachtergrond. Dit was weer een wedstrijd waar we, ondanks de teleurstellingen, toch tevreden op terug mogen kijken. Er is weer veel bijgeleerd, en er zijn nieuwe dingen ervaren: zaken die zeker een bijdrage gaan leveren in de toekomst!

Casper ten Sijthoff