De winnaar Alexandre Chabot in actie

World Cup Aprica (ITA)

Door: Monica Zeilemaker en Casper ten Sijthoff.
Datum: 18 en 19 oktober 2002, seizoen 2002.
Zie ook: de uitslag bij de dames en de heren.

00:00

[Casper:] De wekker, opstaan, een beetje ontbijten, mijn klimtas controleren en hop de kou in, op weg naar de isolatie. De isolatie loopt langzaam vol, en ik klets wat met bekenden: "hard getraind, in vorm.....?".

De wand

Dan is het inlezen, en zoals ik al verwacht had, ziet de route er erg continu uit en ik tel bijna 50 bewegingen. Alleen vlak voor de top zit een "horloge". Hierbij zitten de grepen in een soort klokvorm, en moet je een rondje draaien, zodat je met je juiste hand op de bovenste greep uitkomt. Dat is het enige verwarrende.

De winnaar Alexandre Chabot in actie

Ik ben lekker opgewarmd, en dan is het zover. Vol goede moed begin ik aan de route. In dit type routes is het donders belangrijk om goed tempo te houden, aangezien de wand na de eerste 5 meter constant 45 graden overhangt. Als je dat niet doet, loop je de kans veel meer te verzuren dan nodig is, en da's niet zo gunstig... De eerste bewegingen in de overhang voelen een beetje stug, maar gelukkig weet ik toch in een goed tempo bij de rust aan te komen, vlak voor het horloge. Daar besluit ik een methode te doen, waardoor ik minder bewegingen hoef te maken, en dat werkt, ik klim top!

Chris Sharma kan ook klimmen

De halve finale heren is 's avonds na de dames kwalificatie. Vlak voordat ik de isolatie in ga zegt Jaha Kim, mijn klimmaatje uit Aix: "Casper, I pray to Boeddha for you for good luck!" En dat had ik de volgende uren hard nodig, want ik klom precies om middernacht. Het liep wat uit omdat de halve finale, een route van François Legrand, bestond uit 70 (!) bewegingen...

Jaha Kim bidt voor Boeddha

In de route gaat alles best aardig, ik heb een redelijk vlot tempo, en kom dan uiteindelijk op een rust aan voor het laatste horizontale deel van de route. Daar is een rustpositie, maar ik merk dat ik slechts nog lichtjes herstel. Ik besluit door te gaan, en weet nog ongeveer 5 bewegingen door te wurmen, maar dan is het echt klaar! Met een bezweet lichaam en hijgend sta ik op de grond. 23ste. Daar ben ik niet tevreden mee, maar met mijn klimmen des te meer.

De sneeuwgrens...

Alles op z`n kop

[Monica:] De één-na-laatste worldcup van dit seizoen. Aprica is een bergdorpje niet zover van Milaan. Gelukkig klimmen we dit keer in een hal, want het is erg koud buiten, we zitten tegen de sneeuwgrens aan. Ik verwachtte wel wat van deze wedstrijd, want mijn kracht is alweer wat toegenomen, en tijdens mijn vakantie twee weken ervoor ging het klimmen erg goed. Het viel me dus tegen toen ik in de wand veel te snel verzuurde.

Inlezen dames

Het ging uiteindelijk mis tijdens het klippen. Een grote balk als ondergreep, en dan moet je klippen. Dit ging niet, dus ik klim twee grepen door. Hiel op de balk en dan maar bij je enkel klippen. Ik had niet eens tijd om met mijn ogen te knipperen: mijn vingers laten gewoon los en ik val ondersteboven naar beneden. De zekeraar had het ook niet verwacht en schrikt: SNOK, Monica omgekeerd statisch in het touw. Mijn ribben hebben nog twee dagen geprutteld. Onverklaarbaar voor mij, ik kon me niet herinneren er ooit tijdens het klippen uit te zijn gevallen. Meestal weet je wel of je de klip kan maken of niet. Achteraf denk ik toch dat ik te weining rust gehouden heb voor de wedstrijd, gemotiveerd als ik was door een heerlijke klimvakantie.

Volgende pagina: verslag Worldcup Kranj.

De winnaar Alexandre Chabot in actie