Joey Lelieveld tijdens de EYC Imst 2002

Eerste jeugdwedstrijd

Tekst : Tobias Kamphuis.
Datum : 09 februari 2003, seizoen 2003.
Plaats van handeling : Arqué (Enschede).
Zie ook : de uitslag van de Jeugd A en de Jeugd B.

Nota bene : wegens gebrek aan foto's van de jeugdwedstrijd is dit verslag gelardeerd met - nog niet eerder gepubliceerde - foto's van de European Youth Cup, die afgelopen jaar in Imst (Oostenrijk) gehouden werd.

Voor de tweede in drie weken mocht het nationale klimcircus richting Arqué in Enschede. Na twee weken geleden het strijdtoneel te zijn geweest voor de eerste topklassewedstrijd was het nu het moment van de waarheid voor de jeugd om haar kunsten te laten zien. Aangezien de wedstrijden in een tijdsbestek van twee weken werden gehouden had de organiserende klimvereniging ES On-Sight de mogelijkheid om bepaalde routes, zei het met enkele aanpassingen, te recyclen.

Er wordt dit jaar bij de jeugd in drie categorieën geklommen. De oudsten - de junioren - komen tegenwoordig ook voor hun eigen competitie uit in de hoogste regionen van het klimmen, de promotie- en topklassewedstrijden. Dan blijven er nog twee categorieën over. De jeugd B zijn daarvan de jongsten. Zij zijn allen geboren in 1990 of 1989. Verder is er de categorie jeugd A, deze jongens en meisjes komen uit '88 of '87.

Roelien v.d. Vrie tijdens de EYC Imst 2002

De afgelopen jaren zijn we met z'n allen zeer verwend geweest door de ultieme kwaliteit als het ging om het niveau bij de jongens. De laatste jaren kwamen er klimmers uit de jeugd die nu met twee vingers in hun neus het seniorenkimmen domineren. Het lijkt erop dat er nu bij de jeugd A een klein gaatje ontstaat. Bij de jeugd B zitten nog een groot aantal potentiële talenten. Zo heeft Nicky de Leeuw vorig jaar al de eindwedstrijd van de B-categorie gewonnen. Bij de meiden is totaal het tegenovergestelde het geval. Daar waar een paar jaar geleden 's lands beste vrouwen nog nauwelijks door de daken van Arqué kwamen, klommen de Jeugd A dames sterk en soepel een enigszins vertimmerde versie van de topklassewedstrijd van twee weken terug. Dit belooft nog wat voor de toekomst.

Het was voor de jeugd niet alleen een normale kwalificatiewedstrijd voor het NJK, maar er kwam nog meer bij kijken. De klimmers moesten klimmen onder toeziend oog van het trainerscordon van de NKBV. Mira Jongeneelen neemt de groep B klimmers voor haar rekening, Loek Mevissen de dames A en de dames Junioren en Leo Broekmans doet hetzelfde bij de heren.

Ima Nahumury tijdens de EYC Imst 2002

Omdat er erg veel routes gebouwd moesten worden werd maandag al door enkele On-Sight leden begonnen met het eruit schroeven van wat routes. Op donderdag kwam zelfs een bouwer speciaal voor de gelegenheid uit het Groninger nachtleven gekropen om er het een en ander in de timmeren. Peter Horning bouwde ook weer voor het eerst in een paar jaar een route, hetgeen resulteerde in een no nonsense hakapparaat op randjes door een overhangetje van 45 graden. Omdat niet precies duidelijk was hoe goed alle klimmers uit de lange zomervakantie waren gekomen werden er een paar extra routes gebouwd. Zo kon tijdens de wedstrijd nog een beetje geschoven worden, en werd pas op het laatste moment door de organisatie besloten wat de finales zouden zijn. De vrijdag voor de wedstrijd werd het een en ander fine getuned en was men klaar voor de wedstrijd op zondag.

Vanaf half elf begon de hal langzaam vol te stromen met klimmers en ouders. Bij het klimmen zijn er natuurlijk niet van die irritante "voetbal-ouders" die de hele wedstrijd langs de zijlijn staan te schreeuwen en het leuker vinden dan de kinderen zelf. Of toch...? Het is op de jonge leeftijd van vooral de jeugd B klimmers vooral zaak om ze te stimuleren en niet teveel te pushen. Zo blijven deze jonge talenten klimmen en kan het klimpubliek - waaronder de ouders - en de klimmers zelf er op latere leeftijd nog veel plezier aan beleven. Toen de klimmers eenmaal binnen waren werd om 12.00 uur precies begonnen met de wedstrijd. De organisator / juryvoorzitter Herman Engbers hield een briefing waarin hij een aantal bijzonderheden over de wedstrijd nog even duidelijk maakte. Er waren in totaal ongeveer zestig deelnemers, hetgeen de jeugdwedstrijden tot de drukste difficulty wedstrijden in Nederland maken. Een goede organisatie die er voor zorgt dat er veel routes tegelijk geklommen kunnen worden is dan ook een vereiste voor het slagen van deze wedstrijd.

Joey Lelieveld tijdens de EYC Imst 2002

De eerste kwalificaties werden voorgedaan en daarna mochten de klimmers aan de slag. De eerste kwalificaties waren voor de Jeugd B weggevertjes. Bij zowel de jongens en de meisjes kwam maar één klimmer niet boven. Voor de Jeugd A was het een klein beetje anders. De meiden moesten beginnen in een 6a+, die op een metertje of tien al meteen linksaf het dak in ging. De overgang van het licht overhangende naar het 45 graden stukje kostte een aantal dames de kop. De favorieten deden echter wat van hen verwacht werd en kwamen zonder veel problemen boven. Als er al problemen werden veroorzaakt, dan kwam dat door de jury. De jury bestaat natuurlijk uit vrijwilligers die zich het hele jaar inzetten voor de sport. Dit betekent echter niet dat ze immuun moeten zijn voor kritiek. Het is natuurlijk altijd lastig te zien of iemand tegen een tree afsteunt of dat ze er ook echt op staan... Hiervoor is een beetje kennis van de bewegingen erg praktisch. Het is dan van allebei de kanten dan ook vervelend als er iets misgaat en er op deze manier een misverstand ontstaat, zoals bij deze wedstrijd het geval was.

Vera Zijlstra tijdens de EYC Imst 2002

De jongens A moesten voor hun eerste route in het grote dak zijn. Hier hadden de routebouwers hun best gedaan om op de makkelijkste manier door dat dak te komen; of dat dan 6b of 7a is, daarover verschillen de meningen. Bij de jongens A was het veld erg divers, sommige klimmers topten de route met het grootste gemak daar waar andere er erg veel moeite mee hadden om het eerste dakrandje goed te overbruggen. Iets meer dan de helft viel dan ook uit deze route.

Volgende pagina: 2e kwalificatie en finales