Derde Climbing for Kids wedstrijd

Tekst & foto's : Jamel van Dam.
Datum : 14 september 2003, seizoen 2003.
Plaats van handeling : Rock Steady (Bussum).
Zie ook : de uitslag van de C-categorie en de D-categorie.

Zondag 14 september 2003: een lekkere nazomerdag, dus reden genoeg om even lekker op je stoel in de tuin van de zon genieten. Helaas was dat voor de allerjongste klimmers niet het geval! Die moesten gaan werken! En wel op de derde Climbing For Kids wedstrijd, die gehouden werd in Bussum. Uit het hele land en zelfs uit een buurland kwamen alle kinderen bijeen om daar hun tanden in routes en boulders te zetten.

De wedstrijd begon om 12 uur, maar alle kinderen stonden om 11 uur al te springen om de eerste boulders te gaan doen. Helaas dat mocht niet! Het grappige aan deze wedstrijd is dat er drie verschillende onderdelen zijn, namelijk difficulty, boulderen en een oooohhhhzzooo spannende speedklim duel. Dus als je nou niet goed bent in speedklimmen dan kan je altijd nog hoog eindigen, als je de andere onderdelen wel goed doet! Dat maakt deze soort wedstrijden heel erg spannend. Want je weet niet altijd precies hoeveel punten je bij elkaar gesprokkeld hebt.
Wat wel jammer is, dat er heel erg weinig belangstelling voor de wedstrijd is! De ouders van de kinderen gaan mee, een coach en dat is het dan! Want deze kinderen hebben wel de toekomst.

Difficulty

De kinderen zijn in 2 groepen gesplitst, namelijk de D-categorie, de jongste groep en dan heb je de C-categorie.

De D-tjes begonnen met een zwarte 4+. Deze route was niet erg moeilijk en daarom topte ook bijna iedereen de eerste route.
De tweede route gaf iets meer problemen, het was een witte 5 waar één stap een beetje aan de verre kant was. Maar onze redder (hoofdjury voorzitter Aad Wielaard) in nood schoot al te hulp! Nee helaas hij trok geen gordeltje aan en schroefde er een extra greep bij. De klimmers mochten wel twee grepen extra gebruiken om de pas alsnog te kunnen maken. Helaas was voor de meeste klimmers deze pas toch net iets te zwaar, en op die plek sneuvelde ook dan veel klimmertjes. Toch waren er een paar klimmers bij die de pas wel konden maken, en eenmaal door die pas heen was de route zo goed als afgelopen.

De finale: het was een meesterwerk! De routebouwer had zich weer eens goed uitgeleefd en heeft een mooie paarse finale door de hoofdwand gemaakt. Helaas viel deze route iets te makkelijk uit en topte er aardig wat kids. Maar als ze vielen was het niet allemaal op dezelfde plek! De route was redelijk continu en slingerde een beetje van links naar rechts. Er was weer goed rekening gehouden met de lengte en de kunsten die deze kids konden vertonen.

De C-tjes zijn de toekomstige klimmers in de categorie Jeugd B. Voor een klein groepje was dit daarom hun laatste seizoen bij de kinderwedstrijden.

De eerste route was een blauwe route naast de speedklim route. Deze route liep voornamelijk door de hoek en je kon op veel plaatsen goed rusten. De kinderen hebben er niet veel gebruik van gemaakt, maar tijgerden zonder problemen omhoog! Dus weer een lekkere in-klim-eerste-kwalificatie.

De tweede route was een tikkie moeilijker. De route bouwer had zich hier ook weer uitgeleefd hij had een route gebouwd met mooie en daardoor ook weer rare bewegingen erin. Veel kinderen hadden er problemen mee. Maar een klein groepje topte de tweede route, op deze manier kon je wel meteen goed zien wie er een finale plekje veroverde en wie hem ook waard was!

De finale: hier ook weer een erg mooie witte route door de hoofdwand. Na een korte briefing van Ferdinand moesten de klimmers hun tanden in de finale zetten. De route had bijna alles erin zitten wat je in een finale wilt hebben! De route slingerde van links naar rechts, van boven naar beneden. De opbouwmodules werden optimaal gebruikt, en het zag er al naar uit dat het een spannende finale ging worden. De kinderen kwamen er haast allemaal op een ander punt uitvallen. Op één klimmer na, Jeffrey Collignon, die wel de topgreep bereikte. Onder het genot van het nummer Firestarter van Prodigy (toevallig ben ik er zelf ook fan van) tijgerde hij soepel naar boven! Eenmaal de top bereikt kwam het oorverdovende gejuich van het publiek.

Speedklimmen

Een van de meest favoriete onderdelen van veel toeschouwers, het speedklimmen. Wie vind dat nou niet mooi?? Van die kleine jongetjes en meisjes die als een speer de wand op klimmen. Het lijkt net als alsof ze omhoog vliegen.

De routebouwers hadden zich weer goed uitgeleefd en om het nog iets spannender te maken hadden ze er een duel van gemaakt. Twee precies dezelfde routes van 15 meter lang en daarboven de fel begeerde zoemer. Het ging om de snelste tijd, en dus niet om degene die het duel won. Dat was meer bijzaak, maar zeker niet onbelangrijk voor de klimmer zelf!

Aad Wielaard kondigde de klimmers aan die naar de speedklim routes mochten komen, en de kinderen stonden letterlijk en figuurlijk te springen om te beginnen. Het was heel grappig want ieder team leek een beetje zijn eigen tactiek te hebben. Voor de kinderen was dit wel een van de moeilijkste onderdelen.

Boulderen

Ze hadden de hal weer helemaal volgeschroefd met boulders. Op de normale klimwanden zaten er haast alleen maar 'mint'kleurige boulders, maar in het boulderhok hadden ze er van alle kleuren boulders ingeschroefd, de een nog maffer als de ander, de een nog langer dan de ander!

De kinderen waren superenthousiast over de boulders en als ze er eentje gedaan hadden dan waren ze niet meer te stoppen. Ze zouden en moesten alle boulders doen!!! Zo dachten de meeste kinderen in ieder geval. De telling was het 1000 punten systeem. Dus na een halve dag klimmen en boulderen was het de grote zoekttocht naar boulder 31, die nog door niemand gedaan was. De juryleden wisten ook niet allemaal waar die zat, maar na lang zoeken werd die eindelijk gevonden en geklommen. Vervolgens gingen veel kinderen hem doen, dus werd deze boulder weer minder waard.

Je kon heel goed zien wie er vaker had geboulderd of welk team er meer aandacht aan had besteed. Het was wel een erg mooi gezicht om van die kleine kinderen te zien boulderen. En af en toe stond je er echt verstelt van wat ze allemaal kunnen!

Er waren veel juryleden die de kinderen hielpen met boulders zoeken, en als de kinderen dachten dat ze hem konden klimmen mochten ze hem aan de jury laten zien. Helaas was er een klein beetje gebrek aan matten. En dan bedoel ik van die de dikke matten. Gelukkig is er niemand gewond naar het ziekenhuis afgevoerd, maar dat scheelde denk ik niet veel.

Het was weer een erg leuke wedstrijd en we hopen dat er volgende keer meer mensen komen kijken!

Maar als laatste hebben nog een prijsvraag!!!!!!

Wie oooooooohhhhh wie is deze man!!

Groetjes Jamel.