Roman v.d. Werf likt de grepen er bij af

Verslag NK Boulderen 2004

Tekst en video's : Adwin Timmer. Foto's : Dirk Mol.
Datum : 11 november 2004, seizoen 2004.
Plaats van handeling : Yellow Stone (Roosendaal).
Zie ook : de uitslag, en realvideo's van de finale
dames (normaal of groot) en heren (normaal of groot).

Na enkele seizoenen mét een bouldercompetitie, moesten we het dit jaar voor het eerst weer stellen zonder zo'n competitie, omdat het organiseren ervan toch wel buitengewoon veel werk is. Natuurlijk was er dit jaar de tamelijk overbodige kwalificatiewedstrijd voor het NK Boulderen (goed om een nieuw wedstrijdformaat uit te proberen, maar men had alle deelnemers van die wedstrijd gewoon aan het NK kunnen laten deelnemen), en waren er boulderevenementen en lokale boulderwedstrijden, maar alle matadoren in één wedstrijd voluit aan het werk zien was er al een jaar niet meer bij.

Maja Vlaming in de 4e kwalificatieboulder

Vandaar dat ik wel uitzag naar het NK Boulderen, dat dit jaar in Roosendaal gehouden werd. Yellow Stone is een van de weinige hallen in Nederland die in staat is om zo'n NK goed te organiseren, en gelukkig wordt er uitgebreid nagedacht en geëxperimenteerd met het wedstrijdformaat, om de wedstrijd zo aantrekkelijk mogelijk te maken voor het publiek. Desondanks (en ondanks het artikel in het AD) was er maar weinig publiek aanwezig. De afgelopen jaren is er vrijwel niets aan gedaan om klimwedstrijden aantrekkelijk te maken voor het publiek, en dan is Roosendaal voor veel mensen blijkbaar te ver weg.

Celine de Waal Malefijt in de moeilijkste kwalificatieboulder

Toch zijn boulderwedstrijden na speedwedstrijden (...) het interessantst om te bekijken, omdat de klimbewegingen het extreemst zijn, goed te volgen zijn, en vlak bij de grond uitgevoerd worden. Bij difficultywedstrijden krijg je óf een stijve nek, óf je kunt de sleutelpassage ergens bovenin een route niet goed zien. Bij dit NK waren er toch wel 6 à 7 mannelijke boulderaars die serieus hun zinnen hadden gezet op 1 van de 4 finaleplaatsen, dus strijd en spanning genoeg voor het publiek zou je zo zeggen. Niets is echter minder waar, want een paar dagen later in de boulderloods bleek dat er daar tijdens een training fanatieker wordt aangemoedigd dan op een NK... Waarom klimmers nu zo'n blasé balletpubliek vormen is mij een raadsel, de speaker Jeroen Bliek deed er toch voldoende aan om het publiek op te warmen.

De dames kwalificatieboulders in de hoofdwand

Sowieso was er op voorhand weinig mis met de organisatie van de wedstrijd. Er waren op de hoofdwand twee extra boulderelementen gebouwd, zodat de finale van vier boulders helemaal op die hoofdwand kon plaatsvinden. De DJ was ok, de speaker was ok, en met Johan Mus werd er eindelijk ook eens een ervaren routebouwer uit België gehaald, die samen met de lange Jeroen Jongeneelen er voor kon zorgen dat alle boulders even moeilijk waren voor iedere lichaamsbouw. Alleen die wedstrijdshirts, hé. Bij het NK Boulderen '03 waren het vormeloze hobbezakken (waarschijnlijk tentdoeken die over waren van de missies in Irak), waardoor je alle foto's van die wedstrijd meteen kon weggooien. Dit jaar waren de goedkope prullen wel iets, maar niet veel beter, waardoor een aantal deelnemers nog steeds onderin hun T-shirt een knoop legde. Gelukkig worden internationaal de wedstrijdshirts afgeschaft, en zal Nederland wel snel volgen. Als je geen goed T-shirt kan maken, reik er dan geen uit! Nu nog lopen klimmers rond met T-shirts van de AXIS Boulderexperiences van jaren geleden, shirts die wél goed gemaakt waren. Daarentegen verwacht ik niet nog ooit iemand tegen te komen met een T-shirt van de afgelopen NK's...

Volgende pagina: kwalificatieronde dames

Casper ten Sijthoff probeert de bovenrand
van de 4e kwalificatieboulder vast te houden