Verslag NSK Sportklimmen 2006

Tekst : Toon van Gerwen.
Foto's : Toon van Gerwen & Derk Battjes.
Datum : 10 en 11 juni 2006, seizoen 2006.
Plaats van handeling : Bjoeks (Groningen).

Zie ook : de uitslagen, de realvideo gemaakt door André Norel,
en fotoserie's van de uitgeschakelden in de kwalificaties,
de halve finalisten en de finales (pop-ups).

Dat de trein me naar het Nederlands Studenten Kampioenschap in Groningen brengt doet me denken aan de jaren dat ik nog dies afliep. De trein vanuit Groningen zal voor veel mensen zijn als de reis naar huis. Voor mij is het beste uit het noorden de trein naar Eindhoven. Samen met Paul bekijk ik de deelnemerslijst en daardoor bedenken we dat de ESAC ons alweer enkele generaties overleeft heeft. We herkennen alleen nog een paar oud GSAC'ers. Ik leg hem uit dat de finale kandidaten voor een groot gedeelte al vast staan, maar dat zal zondag blijken.

Aangekomen bij Bjoeks zie ik dat de commissie nog druk bezig is met het leggen van de laatste hand aan de routes. Alle touwen die niet nodig zijn worden weggehaald en de laatste sponsorvlaggen worden opgehangen. Na middernacht roept Menno de commissie bij elkaar voor de laatste vergadering. Ze verblijven nu al een kleine week bij de hal en de laatste puntjes worden op de spreekwoordelijke "i" gezet.

Nog hard aan het werk op vrijdag...

Kwalificaties

Zaterdagochtend is het tentenkamp uitgeroeid tot veertig tenten. Om te beginnen leest iedereen zijn routes in. Hierna bijten de GSAC'ers - die als eerste op de startlijst staan - de spits af. De moeilijkheid van de routes bouwt netjes op; de dames beginnen met een 5+ en eindigen met een 6c. De tweede route (6a) wordt getoproped, omdat een voorklimmersval - welke met een smak op de muur eindigt - te gevaarlijk zou zijn. Uiteindelijk toppen de beste 5 dames alle drie de routes.

De heren beginnen met een 6a. Ondanks dat de route makkelijk gevonden wordt, klikken veel mensen het vijfde setje verkeerd in. De derde route is in het dak (la Plage). Op deze 7a+ bijten de meesten zich stuk (door het fysieke van de overhang), maar de toppers komen er zonder problemen doorheen. De grepen zijn goed - daar ligt het niet aan - en negen heren toppen de drie routes.

Truong Ngo in de 3e kwalificatieroute

Gedurende de kwalificaties wordt buiten door veel mensen meegedaan met de workshops breakdance. Naast de mogelijkheid om te drytoolen en sportmassage te ondergaan, is er genoeg te doen om de warme middag door te komen. Aan het einde van de middag crasht iedereen (na een verkoelende duik) op het grasveld bij Bjoeks. Als studentikoze actie heeft de TSAC haar oog laten vallen op het vaandel van de GSAC. Het vaandel hing in het dak en leek onaantastbaar; niets is minder waar...!

Als tegenreactie wordt de tent van Tom (de voorzitter van de TSAC), op privé camping "de Kardiner Berg" gezet, en zijn tas boven in de damesfinaleroute op de Excalibur gehangen. Als het na tien uur afgekoeld is, komt het feest op gang met de Albertus Magnus coverband. Daarna wordt rond middernacht de dansvloer vrijgemaakt voor de formatie Rollin'Dice crew. De breakdanceshow die deze mensen weggeven is ongekend. Alle moves komen aan bod en het dak gaat eraf. De sfeer zit goed in en het feest gaat met drie DJ's door tot na drieën.

Breakdance als warming-up

Halve finales

Zondagochtend blijkt dat de wake-up call voor veel vrijwilligers te vroeg is. Zelf ben ik ook maar net op tijd mijn tent uit zodat ik de eerste foto's van de halve finale kan maken. De routes voor de dames (7a) en heren (7b) bevinden zich op de "Bout du Monde" wand. De route van de heren zit op het linker deel, en wordt door Ferdinand Schulte, Ingmar Cramers en Pim Cattenstart getopt. Alleen Ferdinand heeft bij het inlezen bedacht om de structuur in het midden van de wand te gebruiken om te rusten.

De dames route heeft een no-hands rest bij het derde setje, en iedereen die de finale haalt gebruikt dit om te rusten. Wie dit niet gebruikt valt bij de eerste ronding uit de wand. Onder deze ronding zit nog een grotere greep waar gerust kan worden, en waar het vijfde en zesde setje ingeklikt dient te worden. De meeste halve finalisten bijten zich hierop kapot. Rachèl Nilwik, die bij de tweede ronding van een treetje glijdt, herstelt zich goed; alleen topt ze helaas niet. Marieke van der Ven en Suzanne van der Sluis vallen ook pas op driekwart uit de wand, en behalen zo de finale.

Suzanne van der Sluis in de halve finale

Finales

Lekker in het zonnetje, vijfendertig meter hoog en elf meter overhangend staat een indrukwekkende Excalibur bij Bjoeks. Het is een overhangende wand die wegbuigt, waardoor je het einde van de wand niet ziet. De herenroute begint direkt hard. Op het vierde segment van de wand zit maar één goede greep waarop uitgerust kan worden. De route vervolgt zich door de rand van de toren te gebruiken. Door te haken met alleen een klimschoen of een geheel onderbeen komt iedereen door het eerste deel heen. Ferdinand Schulte komt het hoogste tot het zesde segment (60-). Ingmar Cramers komt tot greep 49.

Afgewisseld met de heren klimmen de dames. De damesroute is eigenlijk maar half af, maar Rachèl Nilwik is de enige die de route uitklimt. Ze besluit om voor het publiek de witte route, die door loopt, verder te klimmen. De NSK commissie maakt zich ineens zorgen of het touw wel lang genoeg is, maar het publiek dat op het gras in de zon gecrasht ligt, vindt het geweldig. Rachèl klimt zo door en topt bijna de route (7b). Deze wordt echter geblokkeerd door de rugzak die daar nog steeds hangt, en Rachèl laat zich spectaculair uit de route vallen. Evelien Zijlstra (2e plaats) en Suzanne van der Sluis klimmen tot enkele grepen van het einde van de finaleroute en leveren daarmee een nette prestatie.

Rachèl Nilwik klimt vrolijk voorbij de top van de finaleroute

Wanneer Jim de speaker voor de zoveelste keer uitgeroepen heeft dat er niks boven Groningen gaat, is het duidelijk wie de beste dame of heer is. Op het podium staat iedereen die op voorhand al tot de favorieten behoorde, alwaar ze een rugzak met inhoud van Fred van Lowe Alpine overhandigd krijgen.

Nadat de organiserende commissie bedankt is door Myke, de voorzitster van de GSAC, is het tijd om de tent af te breken. De commissie is druk doende om de bende op te ruimen. Zij en de deelnemers kunnen met zijn allen terugkijken op een topevenement dat geweldig georganiseerd was. Gert (van Bjoeks), die aan het eind van de middag bij de Excalibur in de zon ligt, geeft aan dat een wedstrijd met SAC'ers een mooie mix is die garant staat voor een goede sfeer. Hij zegt: "het is Bjoeks zoals Bjoeks bedoeld is". Nu ik onder deze wand sta, merk ik pas wat elf meter overhang doet. Het is een wand, vrij in zijn omgeving, met een kleur die bij goed weer een gevoel geeft alsof je in België bent. Een mooie wand waar je een keer in hebt moeten hangen. Voor mij zal het wel een heel gedoe zijn om van setje naar setje te vechten, maar het is toch wel een gaaf idee. Helaas een andere keer.

Ingmarc Cramers (met 2 filmers) tijdens de finale

P.S.: Na dit succesvolle NSK heeft de BBX7 plaats gevonden op 1 juli bij de nieuwe Blob achtige boulderhal bij Bjoeks. Goed om te zien dat Eindhoven (in de persoon van Dirk Mol) daar wel een potje heeft kunnen breken.