[ www.climbing.nl ]  [ Home ]
 [ Prikbord ]
 [ Klimgids ]
 [ Competitie ]
 [ Internationaal ]
 [ Alpine ]
 [ Bleau ]
 [ Clubs en X-tra ]
 [ Site info ]
DCH > Competitie > Verslagen > Kwalificaties boulderen EK 2008  
 [ Competitie ]


 Algemeen:
agenda
klimmers
verslagen
 Nederland:
dit seizoen
vorig seizoen
vanaf 1988
 Internationaal:
dit seizoen
vorig seizoen
vanaf 1991
 

Enquête:
Wie zorgt voor de grootste verrassing tijdens de Worldcup in Eindhoven?

Dennis Teijsse

Dirk Mol

Elko Schellingerhout

Hans Busker

Kim van den Hout

Marianne Verhage

Marianne van der Steen

Pim Cattenstart

Rachèl Nilwik

Roelien van der Vrie

Timo Tak

 


 [ Demmenie Sport ]

EK 2008: Kwalificaties boulderen

In een bijzaaltje van de grote hal van Bercy in Parijs wordt vandaag, woensdag 15 oktober, de kwalificaties voor het onderdeel boulderen van het EK 2008 gehouden. Vanaf morgen dient deze bijzaal als isolatieruimte, en worden alle wedstrijdonderdelen in de grote hal afgewerkt. In die grote hal wordt nog druk gewerkt aan de wanden, en de bouwers moeten sowieso onder hoogspanning presteren. Voor het realiseren van de 20 kwalificatieboulders (de mannen en vrouwen klimmen allebei in twee groepen) hadden de bouwers maar zes uur de tijd!

Het is natuurlijk erg fijn dat in deze kwalificatieronde ook de dames in twee groepen klimmen, zodat de wedstrijd niet te lang duurt. De korte voorbereidingstijd van de bouwers wreekte zich echter wel in de kwalificatiegroep van Vera Zijlstra, want de eerste vier boulders waren rond de 6c à 7a, en daarmee veel te makkelijk. Ook de vijfde boulder was wel te doen, maar Vera ging er in de fout, door met rechts geen heelhook te leggen op een bol met greep. Hierdoor kon ze de greep die ze vasthad niet goed matchen en bereikte ze de bonusgreep niet, terwijl de moeilijkste pas pas na die bonusgreep kwam (nl., een beweging daar naar rechts).

Tien klimsters in Vera's startgroep wisten wel de vijfde boulder te toppen, en daarmee viel Vera teleurstellend net buiten de halve finales. De opvallendste prestatie kwam van oud-wereldkampioene Muriel Sarkany, die in haar carrière slechts éénmaal aan een worldcup boulderen heeft meegedaan, maar het boulderen sinds BAZ! blijkbaar wel weet te waarderen. Met een foutloze score plaatste de Belgische oudgediende zich voor de halve finales! De opvallendste klimster buiten de halve finales is Angelica Lind, die toch menige finaleplaats op haar naam heeft staan dit jaar.

Omdat de kwalificatiewanden redelijk recht toe recht aan zijn, kon je verwachten dat de wedstrijd 's middags voor de heren een fysiek zware zou worden. Voor de Nederlandse afvaardiging betekent dat altijd dat men dan goed in vorm moet zijn om een kans te maken op een plek in de halve finales. Voor Ferdinand Schulte betekende het dat hij eigenlijk bij voorbaat kansloos was, omdat hij het vooral van zijn techniek en inzicht moet hebben. De power die tegenwoordig gevraagd wordt ontbreekt hem, ook al doet hij er alles aan om beter te worden op dat punt. Na de eerste boulder in drie pogingen geklommen te hebben was het voor hem afgelopen, en daarmee kwam hij niet verder dan een 53e plek van 68 deelnemers.

De volgende Nederlandse deelnemer, Jorg Verhoeven, is daarentegen wel duidelijk in vorm, want hij hakte de boulders weg alsof het niks was. Kilian Fischhuber had drie pogingen nodig voor de tweede boulder, maar voor Jorg was zelfs die boulder een walk-over. Alleen in de methode van boulder vier verslikte Jorg zich, en had hij drie pogingen nodig om de bonusgreep te bereiken. Daarmee eindigde Jorg als tweede in zijn startgroep achter Kilian, omdat de laatste minder pogingen nodig had voor de zones.

Wouter Jongeneelen maakte een foutje in de eerste boulder, waardoor hij voor die boulder twee pogingen nodig had. Daarmee was nog niks aan de hand, maar in de tweede boulder werd duidelijk dat hij niet in vorm was. Na de eerste poging nam hij een paar minuten rust, en dat doe je niet als je topfit bent. In zijn tweede poging kon hij de topgreep net niet matchen, en er was te weinig tijd voor een extra poging. Wouter was eigenlijk wel aan zijn stand verplicht om boulder drie te toppen (maar deed dat niet), terwijl bijna niemand de vierde boulder kon klimmen. Het was opvallend dat Wouter vervolgens wél weer de vijfde boulder kon toppen, maar dat was niet genoeg voor een kwalificatie voor de volgende ronde. Een 39e plek in de middenmoot was daarom Wouter's uitslag.

De enige Nederlander die in de tweede startgroep zat was Casper ten Sijthoff. Hij is ook de enige Nederlander die bewezen heeft te kunnen pieken, en boven zich uit te kunnen groeien, wanneer dat nodig is. Capsle liep er bij als tijdens het afgelopen WK, waar hij 7e werd bij het boulderen: rood doorlopen ogen, verwilderde blik en niet aanspreekbaar. Hij is dan óf grieperig, óf hij is bezig om het maximale uit zichzelf te halen. Gelukkig was het het laatste, want voor verlenging van zijn topsportstatus bij NOC*NSF heeft hij goede resultaten nodig. Casper eindigde als 10e in zijn startgroep, en is daarmee ternauwernood door naar de volgende ronde. In zijn startgroep zijn wat verrassende gekwalificeerden, zoals Martin Jaggi en Bruno Macias Matutano, die erkende kanonnen als Martin Stranik (2e op het afgelopen WK), Michele Caminati, Matthias Müller buiten de halve finales houden.

Als laatste Nederlander was de boulder benjamin van het Nederlandse team aan de beurt, Jesse van der Werf. Ook Jesse klaagde dat hij niet fit was, en er na de eerste boulder al doorheen zat. Net als Wouter had Jesse twee pogingen nodig voor de eerste boulder, maar in de tweede boulder kon Jesse de een-na-laatste minigreep niet vasthouden. Wat opvalt aan Jesse's klimmen is dat hij veel potentie voor de toekomst laat zien, maar dat hij nog behoorlijk onervaren is in dit internationale veld. Hij verspilt onnodig veel pogingen, ziet de trucs niet snel genoeg, of wil ze in z'n eerste pogingen niet meteen toepassen. Hij probeert boulders bijvoorbeeld vaak eerst zonder de noodzakelijke toehooks, heelhooks, etcetera, om ze in een volgende poging dan toch maar toe te passen. Jesse heeft echter wel de power om goed in de boulders te kunnen werken, want hij klom de derde boulder in zijn vierde poging! In de vierde boulder kon hij zoals de meesten weinig, maar het was jammer dat hij te moe was om de vijfde boulder nog te toppen. Met één toppoging meer dan Wouter eindigde hij daarmee net achter Wouter op een 43e plek in de eindrangschikking.

Met het oog op de EK allround stand is het interessant om te zien wie de concurrenten van Jorg worden voor de zege in deze overall stand. Er was een hele discussie in de hal over het aantal onderdelen waaraan een klimmer mee moet doen om in deze stand opgenomen te worden. De regels zijn dit jaar namelijk veranderd, en je hoeft nog maar aan twee onderdelen mee te doen om ook voor de overall stand in aanmerking te komen. Dat was niet bij iedereen (lees de Oostenrijkers) duidelijk, vandaar dat Jorg ook voor speed staat ingeschreven. Tomáš Mrázek doet echter alleen maar met lead mee, en David Lama is ziek thuisgebleven, zodat er twee belangrijke concurrenten afvallen.

Natuurlijk is de allround titel bij klimmers niet zo belangrijk als Europees kampioen lead of boulderen worden, maar publicitair verkoopt zo'n titel natuurlijk wel goed! De favoriet voor de allround titel is wereldkampioen boulderen en wereldkampioen allround Dmitry Sharafutdinov, de enige boulderaar die óók heel goed kan speedklimmen. Daarnaast is Cédric Lachat net als op het WK weer een belangrijke concurrent. Tenzij een klimmer over het hoofd gezien wordt, is het niet moeilijk om te voorspellen dat deze twee klimmers samen met Jorg het allround podium van dit EK zullen vormen.


 | 
 
DCH | prikbord | klimgids NL | competitie | bleau | alpine | zoek | redactie |
internationaal | bergsport.com | SAC's : N : A : E : L : Nij : Y | X-tra : nmga : klim-x |
demmenie : axis : la sportiva : belle maison : nkbv : de klimmuur : klimhal a'dam |
 Pagina laatst
bijgewerkt op:
© '94-'09 climbing.nl all rights reserved15 okt 2008