Channah Brandsema in de halve finale

Verslag 1e promotop wedstrijd 2009

Tekst : Jeroen Bliek, foto's : Adwin Timmer.
Datum : 8 maart 2009, seizoen 2009.
Plaats van handeling : Monte Cervino (Bergschenhoek).

Zie ook : de uitslagen en de fotoserie (pop-up).

De locatie is Outdoor Valley te Bergschenhoek, enkele weken is de wedstrijd al voorbereid door wanden leeg te schroeven, grepen te gieten, enzovoorts. Die voorbereiding is een aanslag op de hal voor het vaste publiek: alle wanden zijn leeg en er zijn een hoop routes die men nog niet mag klimmen. Maar daar staat tegenover dat het toch weer een hal is die een wedstrijd wil organiseren! Alle lof daarom aan de organisatie en de vrijwilligers.

De eerste wedstrijd van een seizoen heeft meestal een groter deelnemersveld dan de andere lead wedstrijden, deze keer komen we op ongeveer 50 deelnemers. Hiervan is bijna de helft de promoklasse bij de mannen. Jammer, er zijn zeer weinig vrouwelijke deelnemers en topklasse klimmers, en een groot gedeelte van het Nederlands Team is in het buitenland. Maar daarintegen is het een kleine, maar gezellige hal, en had deze wedstrijd ook iets van een gezellige klimmeeting! Iedereen kende elkaar zo'n beetje.

Ester Frings in de 2e kwalificatieroute

Mijn eigen ochtend startte niet zo goed, had me verslapen en kom net op tijd aan om de geluidsinstallatie aan te sluiten en de wedstrijd in te luiden tot op de minuut precies. Helaas kom ik er dan ook achter dat de speaker die ik net liet vallen het niet meer doet, dus? Leuk begin!
Ook de organisatie had een klein printerprobleempje, dus er waren niet veel startlijsten te vinden. Gelukkig was ons aller Climbing.nl internetgoeroe aanwezig, met laptop, dus binnen 'no time' ratelde de printer en deed het nieuwe online wedstrijd administratie programma het zelfs ook!

Verder ging de start voorspoedig en nadat het voor alle promo deelnemers duidelijk was hoe laat zij moesten klimmen werden de kwalificatie routes voorgedaan. Altijd lachen als er weer routebouwers uit hun eigen routes vallen! Maar ook niet zo gek, zo'n week vooraf is een heftige klimtraining zeg maar. Alle acht dames konden aan de eerste route beginnen, terwijl de vijfentwintig heren om wat tijd te winnen in twee groepen startten in de verschillende kwalificatie routes. Altijd lastig als je moet beginnen met de tweede kwalificatie route! Meteen starten in een 7b met maar één persoon die het heeft voorgedaan... je bent altijd in het nadeel vergeleken met de laatste deelnemer, die het al 20 keer heeft kunnen zien. En zeker bij deze route! Maar het zei zo.

Jorian van Oostenbrugge moet als eerste aan de bak

Bij de eerste kwalificatieroute van de mannen begon het AXIS feestje: de organisatie had vooraf aan deze wedstrijd goed geïnvesteerd en alle routes met nieuwe grepen gebouwd. Het was een redelijk lange 7a+, gebouwd door Dimitri v H. en Tim M.. met een relatief lichte start waar de meeste deelnemers wel doorheen kwamen. Maar dan ging toch de lengte van de route meetellen en werd er een eerste scheiding in het deelnemersveld aangebracht, met een mannetje of tien die de route topten.

Bij de dames was de schifting in de eerste route iets minder duidelijk. De relatief korte 6c was wel door een klein dakje heen gebouwd en had misschien wat verstopte tredes en grepen in het reliëf, maar was makkelijk te klimmen door bijna alle deelneemsters. Dat was heel anders bij de tweede kwalificatie van de dames: deze route begon licht overhangend, een meter of zeven, maar daarna moest er toch zeker vijf meter 90 graden overhang geklommen worden. En dan niet op een simpele manier, want overal zaten verstopte grepen en randjes, en de hoeken en spleten maakten het er niet duidelijker op. En dan nog de setjes inklippen! Duidelijk was, dat niet iedereen dit gewend is en dus deed menige klimster er iets te lang over, en kwam de een na de ander knalhard verzuurd naar beneden. Met maar één top in deze route was de eerste, lichtere, damesroute wel goed gemaakt.

Dirk Mol in Bart's kwalificatie route

De tweede kwalificatie voor de mannen, een route van Bart van R. (ja die ja), was - zoals je wel kan verwachten - een vette highball van een meter of tien! Die hadden ze niet zien aankomen! Prachtig!
Gebouwd op een licht overhangende punt van 10 meter, met van alles zoals slopers, knijpers, minirandjes en vooral prachtig gebruik van de wand zelf. (Alleen de foto's kunnen dit goed duidelijk maken.) Weinig tot geen tredes en elke pas onder spanning, zoals een goede boulder betaamd. Een goede spectaculaire route, fantastisch om naar te kijken en een duidelijke meerwaarde voor de wedstrijd. Graag zie ik vaker spektakel op wedstrijden, dan komen er misschien ook wat meer mensen kijken? Maar goed, voor de mindere deelnemers was de route misschien niet zo leuk, vooral als je vanuit Groningen komt en er na 3 meter al uitvalt!. Verder was het wel weer een goede scherprechter voor het deelnemersveld, doordat er maar 4 tops waren.

Een opvallende verschijning tot dusver was natuurlijk Dirk Mol, die voor de eerste keer in drie jaar een gordel aan had. Hij had er op zaterdag nog even eentje bij een sponsor gescoord, en vervolgens op zondag beide kwalificaties getopt. De eerste deelname van de jonge Tim Reuser aan een promotop wedstrijd ging hem goed af met eveneens twee tops. En bij de dames liet Suzanne van der Sluis ook met twee tops zien waarom ze eigenlijk bij de topklasse hoort.

Volgende pagina : de halve finales en finales.

Martijn de Kwaasteniet topt verrassend ook Bart's route