Verslag eindwedstrijden
B- en C-categorie '98/'99

Zie ook de uitslagen in de B-categorie en C-categorie.

Op zaterdag 6 maart is in Klimhal Amsterdam de nationale eindwedstrijd gehouden als afsluiting van de hallencompetities. Voor iedere hal met een hallencompetitie was van te voren het maximum aantal klimmers vastgesteld dat mocht deelnemen aan deze wedstrijd. Dat aantal was evenredig met het aantal klimmers dat minstens aan twee competitiewedstrijden had meegedaan (met een minimum van drie klimmers per categorie per hal). Uiteindelijk resulteerde dit in 26 deelnemers in de B-categorie en 16 deelnemers in de C-categorie.

Na een uitgebreide briefing van de klimmers en het inlezen van de eerste route kunnen de eerste klimmers (pas) om 13:00 uur aan hun klimpoging beginnen. Bij de B-categorie worden alle routes voorgeklommen, bij de C-categorie alleen de finale. Alle routes zijn on-sight. Het is dus wel druk in de boulderruimte die dienst doet als opwarm- en isolatieruimte. Sommige klimmers zien er tegen op om 2,5 uur in de isolatie te moeten zitten. Het is voor diverse klimmers tevens de eerste keer dat ze aan een on-sight wedstrijd mee te doen. De wedstrijden voor de hallencompetitie worden namelijk vrijwel allemaal flash geklommen.

De C-categorie klimt een blauwe 5c in de hoek links in de hoofdwand. Hier komt iedereen op één na boven. De route hangt aardig over, maar de grepen zijn gelukkig vrij groot. Wel kan er alleen maar in het bovenste deel van de route worden afgesteund naar de zijkant.
De B-categorie heeft het aanzienlijk moeilijker. Zij klimmen een zwarte route die op de verticale achterwand onder het gewelf begint. Hij loopt daarna langs de linker zijkant ervan, om vervolgens op de vlakke wand boven het gewelf uit te komen. Volgens de routebouwer toch echt een 6b route, maar zo voelt het niet aan. Misschien komt het door het voorklimmen of door het on-sight klimmen wat veel klimmers in deze categorie niet al te vaak doen. Niet meer dan acht klimmers weten uiteindelijk de topgreep te bereiken. Door de lengte van de route, ruim 20 meter, is de geplande intervaltijd van 6 minuten bij lange na niet te halen. De tweede route begint pas om 16:15 uur, weer na 10 minuten inlezen.

De tweede route van de C-categorie loopt rechts achter in de hoek van de hal (witte grepen). Deze is moeilijker dan de eerste route, maar niet moeilijk genoeg om een duidelijke schifting aan te brengen. Maar liefst twaalf klimmers behalen de top. Elf daarvan gaan met twee maal top door naar de finale.
De klimmers in de B-categorie moeten nu aan de rechterkant van het gewelf in de hoofdwand beginnen (rode grepen). De meesten redden het begin wel, maar daarna bleek een passage net na het gewelf vrij moeilijk. Tien klimmers sneuvelen op greep 31, 32 of 33, waaronder twee die de eerste route nog wel getopt hadden. Vier klimmers halen de top maar Jorg Verhoeven pakt de rand voordat hij het topsetje inclipt. De jury is streng en hij krijgt Top-.

Na een korte pauze begint de finale om 19:00 uur. Om en om klimt er een klimmer van de B- en de C-categorie. Ook de C-klimmers moeten nu voorklimmen. Zij startten aan de rechter zijkant van het gewelf in de hoofdwand in een zwarte route. Voor de kleine klimmers ligt hier al snel een lengteprobleem. De eerste van twee gelijke, puntige, grepen moet door hen dynamisch aangeklommen worden om verder te kunnen komen. Vijf van de elf finalisten kunnen daardoor niet uit het gewelf komen om op het vlakke gedeelte van de route wat te rusten. Enzo Nahumury en Chiel Peters lukt het wel. David van de Berg komt gemakkelijk onder het gewelf vandaan en klimt het verticale stuk aan de rechterkant en het daaropvolgende overhangende deel goed door. Hij vervolgt de route naar links om in het middendeel van de achterwand te komen. Daar hangt de wand meteen weer wat zwaarder over en blijkt de pijp bij hem helaas leeg te zijn.

David Rikert klimt beheerst door de overhangende beginpassage. Hij rust langdurig uit als hij het verticale deel rechts heeft bereikt. Het overhangende deel rechts komt hij daarna met wat meer moeite door en traverseert naar links het centrale deel van de achterwand in. Hij kan in het volgende overhangende deel nog het setje clippen, maar moet dan opgeven.

Ties Linders komt ook vlot door de beginpassage, maar heeft moeite om goed op het verticale wanddeel te komen. Als dat eenmaal gelukt is, rust hij maar even uit en gaat al snel weer verder. In het volgende overhangende deel moet hij twee keer hoog dynamisch doorpakken, maar dat lukt nog wel. Hij clipt het setje en gaat dan naar links. Het touw loopt moeilijk door en trekt hem kennelijk terug naar rechts. Vanuit die positie kan hij nog niet bij het setje dat hoger op de hoek vastzit. Hij neemt wel twee meter touw tussen de tanden en stapt dan op, kennelijk om in te hangen. Het lukt hem echter niet om een hand vrij te krijgen. Het touw laat hij daarom maar weer schieten en gaat vervolgens hoger staan om bij het setje te komen. 3 à 4 keer probeert hij te clippen, maar het lukt niet. Het gevolg is een flinke val waarbij Ties de wand in de hoek raakt.

Ernst Verbaas is de laatste klimmer in de C-categorie. Hij stapt in het eerste deel een keer flink over het touw, maar dat heeft verder geen gevolgen want hij komt het gewelf goed uit. Rusten doet 'ie niet op het vlakke gedeelte en ook het overhangende deel rechts kan hij vlot doorklimmen. De traverse naar links gaat goed en het setje op de rand wordt ingeklikt. Daarna kan hij nog een stap naar links doen om vervolgens verder omhoog te gaan, maar dat lukt niet meer. Met zijn greep 48 behaalt hij samen met David Rikert een gedeelde tweede plaats. David van de Berg wint met zijn greep 50 de C-categorie.

De B-categorie klimt een gemarmerde wit/groene route. Deze begint helemaal links bij de achterdeur aan het einde van de boulderwand. Net als bij de finale van de Junioren bij het NJK van vorig jaar blijkt het dak de nodige problemen op te leveren. Coen Olthof en Bernard Kroes hebben de pech om al bij een van de eerste grepen in het dak te sneuvelen. Jesse van der Werf komt tot greep 17 maar die heb ik niet zien klimmen. Ik denk dat hij zo ongeveer tot het einde van het dak gekomen moet zijn.

Sven Elink Schuurman komt het dak door en moet dan als eerste een subtiele traverse door de achterwand door. Naar het oordeel van het publiek klimt hij de setjes te ver voorbij en wordt tot twee maal toe met een publiek 'Setje!' tot de orde geroepen. Ook de stijgende passage gaat goed tot het begin van het dak. Hij rust even en hangt vroeg het setje in. Klimt daarna snel het dak door maar pakt de greep over de rand (achteraf gezien) verkeerd, zodat hij hem niet kan vasthouden. René Thijssen doet ook het dak aan het begin en de traverse goed. Hij rust wel wat minder uit. Hij klimt het dak net als Sven maar kan de greep over de rand alleen aantikken. Niek Fransen klimt mooi beheerst door de traverse en het dak. Hij pakt de greep op de rand goed en kan nog twee maal dynamisch een greep verder winnen. De zaal moedigt hem bij elke pas vurig aan. Kennelijk een thuisklimmer?!

Pieter Raat komt ook het eerste dak en de traverse goed door. In het dak gaat hij echter verkeerd om hangen en komt met het touw in de knoop. Alex Gijsbers gaat goed tot in het dak. Dan probeert hij halverwege het dak het setje aan de dakrand al te clippen. Dat lukt niet, maar het kost wel de nodige kracht. Hij klimt daarom maar eerst door naar de rand en kan dan wel clippen. Hij komt nog één greep verder en tikt de volgende aan.

Tobias Kamphuis komt goed door het dak. Clipt in de traverse de setjes al vroeg in wat wel veilig is, maar niet echt soepel lijkt te gaan. Bij het omhoog klimmen naar het dak blijkt hij toch wel wat kracht over te hebben, want tot twee keer toe heeft hij beide voeten vrij. Hij lijkt verkeerd het dak in te gaan en pakt de grepen net met de andere hand dan al zijn voorgangers. Het pakt echter toch goed uit want met rechts gebruikt hij het dunne gedeelte van de greep over de rand om vervolgens met links bij te pakken. Deze handwissel komt natuurlijk over en hij gaat dan ook vlot verder waar zijn voorgangers het moesten opgeven. Zo vlot zelfs dat hij een setje vergeet te clippen. De aanmoedigingen overstemmen de kreten 'Setje!' enigszins en hij merkt pas als hij het touw op wil trekken voor het volgende setje dat hij er een vergeten is. Na een pas terug clipt hij alsnog het eerdere setje in. Daarna klimt hij het verticale wanddeel boven het gewelf mooi door. In het daaropvolgende overhangende deel clipt hij het setje halverwege, maar de grote greep boven in dat wanddeel kan hij niet vasthouden. Het levert hem wel een mooie derde plaats op.

Na hem komt Jorg Verhoeven. Die klimt het dak snel door. In de traverse klimt hij heel voorzichtig verder en bereikt dan het dak. Na enig krachtsvertoon in het dak met een handwissel en even vrijhangen komt hij het dak uit en klimt dan op het vlakke deel schuin rechts omhoog. Daar is hij het spoor even bijster. Probeert het eerst rechts, dan links en weer rechts. Hij kan dan via de linker weg omhoog komen. Hij maakt een nuttige maar verre spreidstand naar de zijkant links van hem en kan zo even rusten. Het volgende overhangende deel gaat goed. Hij komt daarbij even met twee voeten vrij te hangen maar heeft kennelijk nog een berg armkracht over, want hij gaat net zo vlot weer verder. In het bovenste wanddeel rechts heeft hij kennelijk wat moeite om het touw omhoog te krijgen, maar weet toch het setje te clippen. Op de hoek vlak onder de topgreep heeft hij laag beet en kan met rechts net de topgreep bereiken. Na een beetje grabbelen kan hij hem goed pakken en stapt door, maar pakt dan weer met links de rand beet voordat hij het topsetje clipt! Hij krijgt dus voor de tweede keer Top-. Hoe zat het ook al weer met ezels en stenen?

Nu is Maurice Kers aan de beurt. Ik hoor iemand in mijn buurt zeggen dat die echt voor het extra plaatsje op het NK gaat, dus dat belooft wat. Hij doet het dak in het begin goed en de traverse op een degelijke manier. Zijn bewegingen zien er vloeiend uit en hij werkt goed met zijn gewicht om in balans te blijven. Na een korte rust onder het dak klimt ook hij het dak door met de alternatieve handplaatsing en een handwissel op de greep over de rand. Het stuk naar rechtsboven gaat vlot en in het verticale deel komt hij even tot stilstand. Na een rust met foothook vervolgt hij de route aan de rechterkant van het wanddeel door de hoek vast te pakken. Iemand met creatieve oplossingen, maar ook een thuisklimmer. In de volgende overhang klimt hij sterk door en pakt de topgreep enigszins dynamisch, terwijl hij met links een zeer klein greepje vasthoudt voor wat balans. Het ziet er van beneden wat penibel en gedurfd uit, maar het lukt en hij behaalt wederom een Top.

De tweede klimmer met 2*Top, Paco Armino, komt de moeilijke passage in het dak goed door, maar wil dan volgens de scheidsrechter wat te veel tegelijkertijd en glipt bij het clippen van een setje in het dak van een greep. Pech dus voor hem, maar hij maakte bij de eerdere routes een sterke indruk, dus van hem zullen we laten vast nog wel meer te zien krijgen. Als laatste klimmer is Jeroen de Winter aan de beurt. Nu Maurice al Top geklommen heeft is het extra spannend om te kijken of hem dat ook zal lukken. Het eerste dak en de vlakke achterwand gaan prima. Ook hij komt vlot het dak door en doet de stijgende traverse naar rechts moeiteloos. Als het dan omhoog gaat waar ook Jorg wat problemen had, probeert hij het eerst rechts. Dat lukt niet. Hij gaat dan terug naar beneden en naar links en weet dan verder te komen. Dat kostte echter wat en in het overhangende deel daarna gaat het zwaar. Zo ook het touw. Hij weet nog wel het setje te clippen maar valt dan een greep lager dan Tobias. Maurice wordt derhalve eerste en Jorg tweede. Maurice zullen we op het NK in Enschede weer terug zien, wat met deze overwinning heeft hij zich daarvoor gekwalificeerd.

Organisator Bernard Klok deelt om ca. 21:30 de prijzen uit aan de eerste drie van elke categorie alsmede aan de beste dame. Hij kijkt terug op een goed verlopen wedstrijddag en dankt de hulptroepen van binnen en buiten de klimhal voor hun inzet. Terugkijkend waren zaken inderdaad goed geregeld en liep alles goed. Enig punt van kritiek is de lange duur van de wedstrijd. Door de keuze om alles on-sight te klimmen en de routes daarom na elkaar geklommen werden, gekoppeld aan de grote hoogte van de hal en nog langere routes is dat ook logisch. 64 routes in de B-categorie * 7 minuten is al 7,5 uur. Wel een lange zit voor de toeschouwers die er van het begin bij waren, en voor de klimmers die in de isolatie moesten verblijven. Gezien het enthousiasme van het publiek bij de finale heb ik toch de indruk dat het voor de mensen wel een spannende dag was. Zeker de finale routes waren door het wisselende karakter ervan interessant om naar te kijken.

Rutger Elink Schuurman.