Hogeschoolkampioenschappen
Sportklimmen 2000

Door Jeroen Reniers.

Zie ook de uitslag.

Op dinsdag 22 februari vonden de Hogeschoolkampioenschappen sportklimmen plaats in klimhal Centraal in Amsterdam. Als we om 9.45 uur binnenkomen zijn alle deelnemers al aanwezig. Enkelen zijn al aan het warmklimmen, de anderen zitten rustig achter een bak koffie op het terrasje midden in de klimhal. Het zonnetje, dat al door het doorzichtige dak van de hal gluurt, het kleine groepje mensen en de relaxte muziek zorgen ervoor dat er een goede sfeer heerst.

Het deelnemersveld bestaat uit 5 dames en 8 heren. Er zijn zeven routes, in moeilijkheid variërend van 4+ tot 7b. Iedereen mag z'n eigen beginroute kiezen. Voor de dames is klimmen vanaf 5c verplicht, bij de heren vanaf 6a. Er wordt een knock-out systeem gehanteerd: vallen betekent einde wedstrijd. Het is dus zaak je eigen kunnen goed in te schatten, en niet te moeilijk te beginnen.

Vier van de vijf dames besluiten het rustig aan te doen en beginnen met de korte rode 4+ die, naar later bleek, toch wel twee lastige dakjes bevatte. Daarom werd ook medegedeeld dat deze route slechts als opwarmer functioneerde en niet zou meetellen met de wedstrijd. Dit tot opluchting van één deelnemer die behalve twee keer een knietje ook een blok nodig had, alvorens de route uit te klimmen.

De tweede damesroute was een korte groene 5a met een loodrecht begin en een licht overhangend einde. De dames hadden minder moeite met deze route dan met de eerste, en alle dames kwamen zonder problemen boven. Ook de twee heren die in deze route startten, topten probleemloos.

De derde damesroute was een groene lange 5b over een loodrechte wand. Alleen Thekla Essers kende problemen in deze route: vanwege haar geringe lengte had ze problemen met de grote greepafstanden. Dapper vocht ze zich echter door het grootste gedeelte van de route heen, waarbij ze zelfs eenmaal met beide voeten los kwam te hangen. Helaas bleek de route plm. 1 meter te lang voor haar... De andere dames en de heren kwamen zonder problemen boven.

De vierde route betrof een lange witte 5c met een korte loodrechte instap gevolgd door een lange, continue overhang. Deze lange overhang maakte het tot een erg fysieke route. Goed inlezen was een vereiste, omdat verkeerd doorpakken zou resulteren in vastklimmen hogerop. Van de heren moesten alleen Bas en Danny hun meerdere in deze route bekennen. Bij de dames kon Neeltje van Roosmalen als enige de route niet bedwingen. Ze was zichtbaar teleurgesteld dat ze de één na laatste greep slechts kon aantikken.

De volgende route was een rode 6a over een loodrechte plaat, die gekenmerkt werd door de kleine grepen en de gecompliceerde bewegingen. Een route die veel vingerkracht vereiste. Sanne Goosen kwam tot ruim halverwege voordat ze uit de route viel. Anna Steeneken kwam, gesteund door de vele aanmoedigingen net één greep hoger. Marion v.d. Berg kwam nog een stuk verder en viel er pas helemaal bovenin uit. Zij werd daarmee winnares bij de dames. Marion had van tevoren overigens verteld, waar ze er bij de witte 5c en de rode 6a 'altijd' uitviel. Ditmaal had ze dus, gesteund door de aanmoedigingen, zichzelf overtroffen door de 5c uit te klimmen en veel hoger te komen dan normaal in de 6a.

De vier overgebleven heren gingen de strijd beslissen in een groene 6b in de hoofdwand. Deze begon licht overhangend, liep vervolgens door het meest overhangende gedeelte van de wand, en had een licht overhangende uitklim. Door het ontbreken van een goede rustpositie was het een erg verzurende route. Alleen Jeroen Reniers kwam net een beetje kracht te kort en viel er bij de één na laatste greep uit.

Nu zou in de zwarte 7b moeten worden uitgemaakt wie van de drie heren hogeschoolkampioen zou gaan worden. De route begon licht overhangend aan kleine grepen en ging net onder de steile overhang, links van een lichte versnijding, door over een overhangend plaatje naar de top. Boy Brander kon het eerste gedeelte soepel klimmen, maar kwam in de versnijding in de problemen. Hij had zichtbaar moeite met de overstap naar het linkse plaatje. Na verschillende bewegingen geprobeerd te hebben kon hij de inbouw aan de linker zijde slechts aantikken. Ook Riemer Vegter klom het eerste deel erg soepel, kwam ook bij de versnijding in de problemen, maar kon met een sprong dezelfde inbouw aantikken. Joni Euverman klom het begin soepel, kon de pas naar links met moeite maken, maar strandde helaas boven in de route. Daarmee stelde hij de eerste plaats zeker.

Riemer en Boy gingen vervolgens, vanwege hun ex-aequo, om de tweede plaats strijden in een blauwe 6c in de hoofdwand. Boy klom als eerste, maar had vanaf een positie halverwege moeite om de beweging naar de volgende greep te maken. Hij viel daardoor uit de route. Riemer was zo slim de greep waarmee Boy in de problemen kwam over te slaan en pakte meteen de voor Boy onbereikbare greep, daarmee de tweede plek bij de heren veroverend.

Als de wedstrijd om 14.30 uur afgelopen is, kan er helaas niet meer doorgeklommen worden, want de hal gaat sluiten en is pas om 17.00 uur weer open. Ook de andere hallen hier openen pas om 17.00 uur. Toch wel vreemd dat het, in de wereldstad die Amsterdam heet, niet mogelijk is om 's middags in een klimhal te gaan klimmen!