Nederlands Jeugd Kampioenschap 2000

Het was typisch Nederlands weer: bewolkt, regenachtig en een beetje druilerig. 11 maart 2000 te Neoliet Heerlen. Voor velen, waaronder ikzelf, een behoorlijk belangrijke dag.

Roman van der Werf (2e plaats Junioren) in de finale

Het NJK begon om 12:00 uur: op die tijd gingen de deelnemers van start met de kwalificatieroutes. Daarvóór was er natuurlijk nog een verhaal over de routes, de isolatie, en andere huishoudelijke zaken. Wij, de categorie jongens A, moesten alle routes voorklimmen: kwalificaties 6a en 6c (in de praktijk een zware 6c+), en een 7b als finale.

Synchroonklimmen in de voorrondes

De wedstrijd begon stipt om 12:00 uur. Iedereen stond klaar, er waren nu al veel bezoekers, en de sfeer was best goed. De eerste kwalificaties begonnen. Jammer genoeg waren er mensen die al vroeg uit de eerste route vielen. Maar het grootste deel klom de route uit. Daarna was er een uur rust voor iedere klimmer. De tweede route was een stuk zwaarder, en zo gebouwd dat er een selectie zou plaatsvinden: in het begin wat makkelijker en in het einde een stuk zwaarder. Maar twee mensen klommen de route uit: Guy Toma en Zeb Crijns. Mathijs van de Vrie, Jesse van der Werf, ikzelf en nog een paar anderen kwamen vlak onder de top eruit. Gelukkig bleek na een tijdje dat we toch in de finale zaten.

Timo Tak (9e plaats Jeugd B) in de finale

Het was twee uur: er werd omgeroepen dat de finalisten hun spullen moesten pakken en de isolatie in moesten gaan. De isolatie was een tennishal. Men had er een klein wandje gemaakt. De meeste mensen zaten ongeveer twee uur in isolatie, hun tijd doorbrengend met tennissen, eenwieleren en klimmen.

Dominic Stremmelaar (3e plaats Junioren) in de kwalificatie

Dan was het zover: we werden uit de tennishal gehaald. Niemand wist hoe het deel van de hoofdwand met de finale-routes eruit zag, want dat was tijdens de kwalifikaties bedekt met een groot doek. Je had zes minuten om in te lezen. In die tijd kon je de beste weg omhoog uitzoeken: je moest niet op kleur klimmen, maar proberen op alle kleuren omhoog te komen. In de hal zelf had men een tussenisolatie gemaakt: een hok tegen de hoofdwand, waar je ingebonden en al kon staan wachten totdat je kon klimmen.

Zeb Crijns (1e plaats Jeugd A) in de finale

En toen was het grote moment daar: je naam, je favoriete klimhallen of -gebieden werden omgeroepen en de muziek die je zelf had gekozen begon. De klimhal was tjokvol, het was er erg donker, alleen vier grote spotlights waren op je gericht en ik denk dat iedereen zijn adrenaline wel voelde stromen.

Maaike Waalkens (1e plaats Jeugd A) in de finale

De route was zwaar. Niemand klom hem uit, mede doordat het einde echt zwaar was. De ereplaatsen bij jongens A: een verwachte eerste plaats voor Zeb Crijns, een tweede plek voor Matthijs van de Vrie en een derde voor Guy Toma.

Casper ten Sijthoff (1e plaats Junioren) in de finale

Op het einde van de dag werd er, na de prijsuitreiking, nog een loterij gehouden. De hele dag was perfect georganiseerd, en mede daardoor een groot succes!

Ingmar Cramers

Zie ook: