Verslag 4e A-wedstrijd /
Yellow Stone Climbing Trophy 2000

Jorg Verhoeven (7e plaats) in de finale heren

Is het klimmen in de hal een keuze die zich opdringt omdat de wekelijkse rit naar de Alpen ondoenlijk is, of schuilt in de dans met de plastic grepen een nieuw gevaar voor verslaving? Dromen over routes, praten over routes.

Dit wordt mijn eerste A-wedstrijd. Iedere tocht begint met een gedegen voorbereiding en dat geldt ook voor klimtochten in Nederland. Maar ik kom helaas totaal onvoorbereid, met goede hoop als één van de eerste deelnemers de hal binnen. Zenuwachtig kijk ik naar de routes. In de bergen blijf je als toeschouwer naar de mooiste route staren en er over dromen zolang je er nog niet klaar voor bent...

Helma Verleun (6e plaats) in de finale dames

De kwalificatieroutes zijn interessant. Met name de tweede damesroute is zwaar omdat deze door een dak gaat. Moniek Steenis laat een staaltje krachtig stuntwerk zien. Zij klimt ver uit in het dak, terwijl ze probeert het setje te klippen. Na een verwoede poging valt ze ongelukkig tegen de wand. De eerste kwalificatieroute voor de mannen gaat de eerste paar meters over een mooie structuur. Deze structuur is voor een aantal klimmers al het einde. De route loopt verder door een dak. De tweede herenroute is in een continu overhangende wand. De route is niet heel technisch, maar wel knetterhard verzurend doordat er flink wat knijpgrepen in zitten, die ook nog ver uit elkaar geplaatst zijn.

Ferdinant Schulte (11e plaats) in de finale heren

In afwachting van de finale zoek ik een mooie plaats onder de toeschouwers om van de finalisten te kunnen genieten. Mijn twee kwalificatiekansen heb ik helaas niet optimaal benut en ik neem mij voor inspiratie op te doen voor een volgende wedstrijd. In de isolatie zitten inmiddels de finalisten opgesloten. Af en toe breekt er wat onrust uit. Het lijkt alsof een sanitaire stop tijdens het klimmen een aparte tak van sport is. Als je niet midden in een wand zit of je op een gletscher bevindt, bezaaid met glurende japanners, dan is het wel een emmer op het hoofd die je het zicht op de pot belemmert...

De finale is spannend. De herenroute is zeer krachtig, weer door het dak heen met dit keer een extra handicap; een groot reclamedoek van Oxbow, wat het goed kunnen plaatsen van de voeten onmogelijk maakt. De voeten kunnen nu alleen of in het dak of net onder het opgehangen doek geplaatst worden. Dit kost veel lichaamsspanning en zo wordt de grote oranje bol in het dak voor velen de bottleneck. Over de rand van het dak zit een venijnig randje waar vol aan geblokt moet worden om zich vervolgens, als het lukt, te kunnen verheugen op ander subtiel knijpwerk. Voer voor fanatics...

Roman van der Werf op weg naar winst in de finale heren

Jorg Verhoeven komt als eerste het dak door maar moet helaas vlak daarna de strijd opgeven. Andre Norel, alias John McEnroe, klimt prachtig en verdient in zijn strijd met de overhang een schoonheidsprijs. Roman van der Werf rekent af met het dak, de overige heren en de bouwers. Hij klimt sierlijk, krachtig en komt uiteindelijk met een harde vloekbetuiging naar de bedenkers van de route er uitzeilen...

De vrouwenfinale is evenzo spannend, maar lijkt minder krachtig. De strijd wordt hier niet beslist door brute kracht maar door subtiliteit, efficiëntie en zelfvertrouwen. Heidi van der Mooren begint als eerste en klimt meteen heel beheerst. Helaas plaatst zij in de overhang haar verkeerde hand en verliest daardoor te veel kracht. Jammer! Hoewel Maaike Waalkens sterk is en erg soepel klimt, wordt zij door het tweede obstakel onder de uitbouw, afgerekend. Tot zover blijft het tweede deel van de route onontgonnen terrein.

Kim Anthoni (B) klimt naar een overwinning in de finale dames

De Belgische Kim Anthoni laat een veelzijdige aanpak zien. Inspiratie opdoen kan hier zeker! Haar zelfvertrouwen, prachtige rustposities en beheersing brengen haar als enige vrouw naar de top. Natuurlijk vormt de Nederlandse delegatie ook een bron van inspiratie; Monica Zeilemaker en Nienke Swart klimmen ook efficiënt en zoeken tijdig naar rustposities. Jammer dat Monica net herstellende is van een griep, want zij kan zonder twijfel de Belgische meer tegengewicht bieden! Nienke doet een mooie poging maar komt net voor het einde eruit.

Zeb Crijns (12e plaats) in de finale heren

Genoeg nieuwe indrukken en inspiratie om weer hard te gaan trainen. Na vandaag heb ik weer antwoord op de vraag hoe een hal met plastic grepen zo kan intrigeren. Soms moet je als toeschouwer op de tribune zitten om te voelen wat je mist. Hoewel niet te lang...

Maayke van der Pluijm

Zie ook: